EAV of elektro-acupunctuur volgens Voll.

Dr. Voll was een Duits arts die onderzoek deed naar het meten en elektrisch stimuleren van acupunctuurpunten. Bij toeval ontdekte hij dat meetwaarden van de acupunctuur punten veranderden door het plaatsen van homeopathische middelen in het meetcircuit. Hij heeft het uitgewerkt tot een uitgebreide methode, waarbij een totaal overzicht kan worden verkregen van de energetische toestand van het gehele lichaam.
Een behandelaar is op deze wijze in staat om daar te behandelen waar de meeste kans op succes te verwachten is. Tevens is hij in staat, via de onderlinge relaties tussen de acupunctuurpunten, vast te stellen of er milieu/giftige belastingen of stoorhaarden in het lichaam aanwezig zijn.

Deze ziekmakende invloeden kunnen elders in het lichaam voor klachten zorgen. De klachten hoeven dus niet voort te komen uit oorzaken ter plaatse van de klacht maar kunnen ontstaan uit een stoorhaard elders in het lichaam. Als voorbeeld kan dienen een chronische ontsteking van de blinde darm die verantwoordelijk is voor lage rugklachten.
Het doel van de EAV-meting is te zoeken naar de oorzaak van de klachten van de patiënt; als de oorzaak wordt weggenomen, verdwijnen veelal de klachten.
Uitgangspunt is, dat het meten van de acupunctuurpunten die corresponderen met bepaalde organen of orgaan functies, conclusies toelaat over de functietoestand van die organen of orgaanfuncties.

Medicamenten kunnen deze metingen beïnvloeden. Om dit vast te stellen maken we gebruik van de zogenaamde medicamententest. Het is een natuurlijk verschijnsel, dat elk medicament een elektromagnetische straling produceert, of dit nu een allopathisch, homeopathisch of phytotherapeutisch middel is.
Met de EAV-meting maken we gebruik van dit verschijnsel. Brengt men een medicament in de stroomkring via een medicamentenhouder of geeft men het medicament de patiënt in de hand, dan kan dit de elektrische meting beïnvloeden en een afwijkende meetwaarde zich herstelt. Halen we het medicament er uit, dan komt de afwijkende meetwaarde bij de volgende meting weer terug. Dit fenomeen is reproduceerbaar en niet persoonsgebonden. Als het geneesmiddel de afwijkende meetwaarde laat verdwijnen, heeft het een gunstige invloed op het corresponderende orgaan en kan men het voorschrijven. Op deze manier kunnen we dus van tevoren vaststellen of een medicament werkt of niet. Ook is bijvoorbeeld hierdoor de bijwerking van een geneesmiddel aan te tonen. Er ontstaat dan een afwijkende meetwaarde, dus een storing, op het betreffende orgaan, daar, waar bij de eerste meting zonder het geneesmiddel in de stroomkring, geen afwijkende meetwaarde was. Dit is bijvoorbeeld het geval bij een antibioticakuur, waarbij de darmflora aangetast wordt. Brengen we het antibioticum in de stroomkring dan ontstaat er een afwijkende meetwaarde op de dikke darmmeridiaan.

Bij chronische patiënten is er zeer vaak sprake van een zogenaamde 'focale storing'. De definitie is: een focus of haard is een locale, van de omgeving afgekapselde, ontsteking, van waaruit in de rest van het lichaam een pathologische reactie plaats vindt. De werking op afstand begint, wanneer het afweermechanisme van het lichaam door exo- of endogene factoren instort. Uit statistische onderzoekingen is gebleken, dat voor deze focale haarden de tanden en kiezen het meest in aanmerking komen, met als tweede en derde de tonsillen en blinde darm. Met behulp van de elektro-acupunctuur is het nu mogelijk om de relaties te leggen tussen de focus en de symptomen op afstand in een getroffen orgaan. Dit is een causale diagnostiek en de gerichte therapie, die hier het gevolg van is, blijkt in de praktijk dan ook zeer vaak tot genezing te leiden. Vooral bij chronische ziektebeelden is er vaak sprake van focale storingen, die zich als een blokkade voor een therapie gedragen. Het elimineren van een focale storing kan van de therapieresistente patiënt een therapie toegankelijk maken.